Zaterdag 14 september 2013
Vandaag heb ik als gastschrijver de eer om het blog te maken. Voor Gabrielle, Jasmina en mij De-dag. Nog één dagje te gaan op de locatie van Association pour des Enfants Deficients Intellectuelles , de stichting van Suleiman in Nador. Dat betekent natuurlijk dat we ook de broer van Suleiman, de oom van Suleiman en wie weet ook nog neefjes en nichtjes van Suleiman vermomd als tehuis-kind op de behandeltafel hebben gehad. Het project staat of valt natuurlijk met de juiste contacten en de kunst is om de balans te vinden tussen investering in noodzakelijke smeermiddelen en efficiency. Allemaal geen probleem. De setting was prima, de mobiele unit in de M.A.S.H.-kamer deed zijn werk en de laatste groep van zo’n 25 kinderen en een enkele oude knar met zwarte tandsteenrandjes was om half 2 behandeld. Diverse totaal weggerotte kiezen verwijderd en vullingen gelegd; eigenlijk alleen de meest noodzakelijke behandelingen. Toch kon ik het niet laten om de toekomst van een jonge Marokkaanse blom rooskleuriger te maken door haar afgebroken voortanden te herstellen. Een big smile viel ons ten deel. Daar doe je het toch ook voor. Om half twee alles ingepakt en de truck beladen. Daarna met z’n allen even uitpuffen op het terras. Daar heeft Gabriëlle nog even genetwerkt met dr. Mohieddine Rahmouni, de president van de Association Marocaine de Prévention Bucco-Dentaire – Nador. Voor kennisoverdracht en samenwerking is de basis gelegd. Vanavond zijn we uitgenodigd door de burgemeester van Nador voor een afscheidsdineetje voor het team in een visrestaurant in de stad. Morgen naar Al Hoceima, onze tweede praktijklocatie. Superdag gehad, de teller staat op 255 behandelingen.
Gosewijn
