Dag 1: Lepeltje lepeltje met Pier

4 september 2013

Vandaag hebben Pier Kerkstra, de bouwer van de truck,www.twigatravelcars.nl , en nu onze chauffeur op de heenreis, en ik de truck verder volgeladen met allerlei tandheelkundige meuk uit de praktijk in Albufeira.  Daniëlle de Belgische tandarts aldaar was zeer behulpzaam maar had een blik van, blijft er nog wat over voor mij om normaal mee te werken. Het viel gelukkig allemaal mee, alhoewel de truck nu tot een meter hoog volgeladen is met: tandpasta tandenborstels en ingezamelde cadeautjes, dankzij een geslaagde inzamelactie op Facebook . We moeten naar Almeria zo’n 680 km van Albufeira vandaan om de truck in te schepen. Dus karren maar.

De tocht ging gestaag , we kwamen veel heuvels tegen en de oude dame gaat dan maar 40 km per uur, dus tijd genoeg om van het uitzicht te genieten. Na tien uur rijden bereikten we rond 7 uur in de avond Almeria . De zoektocht naar een hotel strandde al vrij snel, omdat de meeste hotels in het historische centrum liggen. Het bord  ‘verboden voor voertuigen boven de 3,5 ton’ had ons alert moeten maken, maar nadat we de eerste palmbladeren van de bomen hadden gereden en wat oudjes uit de stoel hadden geveegd wisten we dat een hotel het niet ging worden. Gelukkig hadden we een bordje camping gezien en dreigde het lepeltje – lepeltje met Pier in de daktent te worden. Pier had al eerder op deze camping gestaan en zei dat we op het strand konden staan ,sterrenhemel strand, lepeltje – lepeltje met Pier,om de beurt voor liggen ,TOP ! Echter niets was minder waar, want op het strand staan was door politie verordeningen geen optie meer . De truck was te groot om tussen de gewone campers te staan maar de campingbaas had nog een oplossing. We hadden al argwaan moeten krijgen want hij zag er uit als een dikke Duitser met een Amerikaanse hoed. Hij sprak Engels en had hetzelfde herkenbare loopje als ik, soort krom . Er was nog een soort schuurtje waar hij ook al een tijd niet in geweest was en daar konden we dan wel slapen . Het was een soort tweepersoons isoleercel met beschimmelde muren, maar goed een echte wereldreiziger zeurt niet. Tralies voor de ramen en een vette stalen deur met vergrendeling. Wel veilig want het kost een dief meer moeite om eruit te komen dan erin. Toen ik in de nacht moest plassen werd de hele camping wakker van die deur. Volgens mij had die campingbaas bedacht ‘die tandartsen zal ik wel even te grazen nemen’  maar wij konden er toch ook niets aan doen dat hij nog maar 1 tand boven had en zijn kunstgebit onder overdwars in zijn mond hing….